W jesiennej ciszy na jej granicy mgła

W szeleście liści pod stopami w lesie

Gdzieś wiatrem targana wieść gna

Cóż za wiadomość w ten czas niesie?

Za oknem deszcz potokiem ślad wiedzie

Nową drogę wyznacza lub jakiś szlak

Jesiennych barw, kolorów w jej biedzie

Nadziei, jakby na tę chwilę znów brak

W smutku zadumy palety barw szarości

Zapomnienia, a może czegoś we śnie (?)

Zatracony znów wszelki urok w nicości

Wiatr ostatnią plotkę na liściu, gdzieś gna

Podarowany powiew wiatru jednak jeszcze

Co łzą deszczu po szybie znów toczy i toczy

Poczuć chwili tej jesieni zmysłów dreszcze

Gdy po scenie iluzji cisza dumnie kroczy

Nim pewnego dnia już ostatni spadnie liść

Co na drzewie drżał jeszcze jakiś czas

W krzyku niedopowiedzianym przed siebie iść

Zamilkł już i nie szumiał, jak dawniej las

7.11.2012 r.     godz. 13:30

Elizabeth