Czy jesteśmy ostatni w dziejach ludzkości.?

W wielkiej epoce osiągnięć sztucznej inteligencji.

Czy zostaniemy tylko legendą na rozdrożu świata.

W zawieszeniu dziejów przestrzeni ogromu kosmosu.

Odległą iskierką w otchłani mroku małym okruchem atomu.

Rytmem pulsowania pulsarów pyłkiem bez znaczenia w przejrzystości nieba.

Koszmarem ognistym lśnienia słonecznego.

Przebłyskiem wspomnienia odległego początku.

Cząstką szarej gliny w rękach wyniosłych aniołów.

Zakotwiczeni w czasie i przestrzeni jak obłok mglisty w chaosie przestrzeni.

Na szlaku galaktyk zawieszonych w próżni drogi mlecznej.

E Lena