Czytaj i publikuj wiersze, opowiadania, artykuły i felietony
W atlasie półmroków moich myśli
stoją dwie wieże uczuć.
Jedna otwiera bramy ku przyszłości.
Druga zamyka przeszłość.
Spójnym wulkanem
zalewa to,
co niegdyś miało znaczenie.
Wybija na bramie
każdy etap,
kształtem i datą,
by znaczyć wszystko to,
co było kiedyś.
Do wczoraj już wybiło.
Smutek od radości odróżniło.
A dziś znów przechodzę
przez bramę przyszłości,
rzucając w przeszłość
datę ostateczności.
Tak Ciebie rzuciłam
w wir tamtych dat.
Jak zakurzony obraz
przeminionych lat.
Napisane przez
Zbieram słowa z miejsc, w których inni zostawiają milczenie. Piszę o emocjach, które trudno nazwać, o miłości, która nie zawsze ma swoje zakończenie, o pamięci, która potrafi być zarówno raną, jak i schronieniem. W moich tekstach wiatr może być dotykiem, kamień — historią, a ciemność — początkiem światła. Piszę wiersze i opowiadania. Nie po to, żeby opowiedzieć Ci swoją historię. Po to, żebyś czasem odnalazł w niej kawałek własnej.
Wyjątkowe
6.00 na 6 (1 ocena)
Tutaj najważniejsze są słowa — bez reklam, bez hałasu, bez rozpraszaczy.
Jeśli chcesz pomóc nam pisać dalszy ciąg Poetica.pl, postaw nam kawę lub wesprzyj nas na Patronite.
Dziękujemy!
, aby skomentować
Witam Warto zamykać wszelkie bramy i drzwi temu, co już nie służy i jest powodem cierpienia. Niewątpliwie do tego niezbędna jest odwaga. Pozdrawiam
Witam Dokładnie- odwaga, choć czasem przyzwyczajenie ją nakrywa, to i tak twierdzę jak Ty. Dziękuję za komentarz Eliza.
Dochodzi do głosu to co znamy, czyli najczęściej lęk, obawa i strach. Odwaga winna nad nimi panować. Miłego dnia ☀️
No tak, tylko wiesz jak to jest z tym panowaniem. Te uczucia są jak pogoda ... nieprzewidywalne... Miłego dnia ☀️
Coś o tym wiem. Mimo wieloletniej pracy i tak się odpala przy różnych okazjach. Dzięki i wzajemnie ☀️😁
