Skrzydlaty wiatr jak Pegaz szaleje, łąka odurza wonią rumianków, zamknięte oczy kryją marzenie, byśmy się stali parą kochanków. Tyś koń skrzydlaty, ja anioł w bieli, lecimy razem...

Konwalia·9 lip 2010

ciało zasypia zmęczone noc szczypie pod powiekami buduję drogę do Ciebie utkaną westchnieniami

małgosia·8 lip 2010

Zanurzyłam dłoń w strumyku, uchwyciłam kropli kilka, większość spadła już na ziemię, nim minęła mała chwilka. Ale dwie słoneczne krople, jeszcze chwilę pozostały, meandrując przy...

Konwalia·8 lip 2010

Czym jest życie? Życie jest jak mała łódka na rwącej rzece. Nigdy tak naprawdę nie wiadomo, w jakim celu się porusza, co ją prowadzi do przodu i gdzie stanie. Nie można zgadnąć,...

Basia·8 lip 2010

„Zwykły cud" Nieubrane jeszcze w słowo, w dobrych myślach nie nazwane, wielkie ciepło przyszło z Tobą, wielkie dobro nieprzebrane. Co rozświetla wszystkie mroki, co nadziei daje...

igni·7 lip 2010

Piszę wiersz i nie przestaję, skończyć serce mi nie daje. Czy to pióro mną steruje? Czy też dłoń nim operuje? Zna odpowiedź na to głowa, gdy ubiera myśli w słowa, słowa kreśli zaś...

Konwalia·7 lip 2010

Wybacz mi Panie! Stworco zycia i cierpienia, ze sie do Ciebie zwracam. Wybacz, ze osmielam sie Ci glowe zawracac, gdy tylu szczesliwych musisz pokonac, tyle zla rozdac...

aellita·7 lip 2010

Strona goni stronicę oczy gonią słowa pędzi zdanie za zdaniem już książki połowa przełożona zakładką niecierpliwie drżała w gronie voluminów tak, jakby czekała aż ją znowu pochwycę...

Konwalia·7 lip 2010

W gąszczu alei i ulic jak puzzle w układance stoją budynki kamienic, bez tynku, jak przebierańce. Nierozwojowe i ciasne, okryte biedy szarością, w bramie domofon i krata straszy...

Konwalia·6 lip 2010

Marzycielka w chmurach buja, wznosi się nad poziom tłumu, często swego serca słucha, czasem słyszy głos rozumu. Realistka zaś odwrotnie - swoje serce trzyma krótko, wszystko bada...

Konwalia·6 lip 2010

Leciutko w podskokach, piruetem cichutkim, spłynęła jak powiew, w woalu bielutkim On złapał ją w locie, okręcił wokoło, postawił na łące, dłoń muska czoło Westchnęła Rusałka, i...

Konwalia·6 lip 2010

W codziennym rytmie monotonii bycia, w sztywnych ramach rutyny istnienia, powoli z iskry rodzą się płomienie, pną coraz wyżej, parzą coraz głębiej. Świeży jak wiosna w zapomnianym...

Konwalia·6 lip 2010