
Poetica.pl
Aby być sobą, aby tworzyć
bohatyrek
Jeszcze jeden dzien, szary bez słońca... tylko mgła, Stopy kaleczą szkła rzucane przez ludzi, Nie ma nadziei na którą czekam... Nie ma już swiata przed którym klękam. Czy to tylko...
Mysli wciąż płyną... jak rzeki wody wezbrane, tylko te przepadną... co wierszem niezapisane...
W swoim świecie tkwisz nieprzerwanie, próbujesz wciąż wyjść na jego wołanie... Wydostać się z klatki bez uczuć zamkniętej, wyrwać z rzeczywistości, wciąż bardziej sennej. Życiem...
Sercem mym jesteś krwią moją... moją jawą we śnie wymarzoną... teraz cierpisz... Ty na którą tyle czekałem, niewinna, zagubiona i już śpisz w swym swiecie pogrążona... dziecięce...
W studni bezdennej wciąż tonę, nie mogę już złapać tchu... a tam w dole są one, demony przeszłości swym złem natchnione... Widzę światło na górze wciąż mnie do siebie woła, ale...