Czytaj i publikuj wiersze, opowiadania, artykuły i felietony
Czasem pamiętam
popioły tamtych dni,
które cisza gasiła,
a mrok pochłaniał.
Zapiska w kalendarzu
jakby przez mgłę przechodziła,
dając oznaki,
że to nowy dzień.
Wszystko,
jak piana morskich fal,
buzowało wokół.
My.
Oni.
Razem.
Osobno.
Czułam się
jak ryba w wodzie.
Dziś widzę to z daleka.
Omijam oceany.
Siedzę przy jeziorze,
w świetle słońca,
bez fal mroku,
bez nadmiaru gorąca.
Napisane przez
Zbieram słowa z miejsc, w których inni zostawiają milczenie. Piszę o emocjach, które trudno nazwać, o miłości, która nie zawsze ma swoje zakończenie, o pamięci, która potrafi być zarówno raną, jak i schronieniem. W moich tekstach wiatr może być dotykiem, kamień — historią, a ciemność — początkiem światła. Piszę wiersze i opowiadania. Nie po to, żeby opowiedzieć Ci swoją historię. Po to, żebyś czasem odnalazł w niej kawałek własnej.
Brak ocen, bądź pierwszy!
Tutaj najważniejsze są słowa — bez reklam, bez hałasu, bez rozpraszaczy.
Jeśli chcesz pomóc nam pisać dalszy ciąg Poetica.pl, postaw nam kawę lub wesprzyj nas na Patronite.
Dziękujemy!
, aby skomentować
Brak komentarzy. Zaloguj się, aby rozpocząć dyskusję.
Jezioro śpi w górskiej kotlince, Odbija niebo w swej tafli czystej, A ja siedzę na kamiennej ławce, Wsłuchany w górską ciszę. Tutaj czas płynie inaczej, Tutaj serce bije...
idziemy brzegiem jeziora jak dwa cienie szukające świtu którego nie obiecano żadnemu z nas woda niesie odbicia naszych twarzy cichsze od modlitw których już nie umiem zanosić do...
Czerwienia się już jabłka na jabłoniach Czereśnie w kolorze wina kuszą słodyczą Pelargonie przesypują się przez balkony Dojrzewają żołędzie kasztany i orzechy Ptaki już inaczej...
