Wiersze i opowiadania — portal literacki

Pięknie śliwa obrodziła w naszym sadzie owocowym, gro śliweczek właśnie czeka, by do skoku być gotowym Skórki lśnią połyskiem lata, miąższ naciska je od środka, jakże musi być...

Konwalia·15 lip 2010

Tyle marzeń niespełnionych w puli z numerkami. Już obraca się machina z naszymi losami. Kłębią się jak piłeczki różne kombinacje. Przydałby się wyjazd na jakieś wakacje. Jeszcze...

Konwalia·14 lip 2010

Ostatnią była nadzieją na beztroski chwile, tak krótko trwały ledwie naście lat, a teraz ją odwiedzam składając na mogile skropiony łzami kwiat Lecz nie jest tu samotna, on stale...

Konwalia·9 lip 2010

Skrzydlaty wiatr jak Pegaz szaleje, łąka odurza wonią rumianków, zamknięte oczy kryją marzenie, byśmy się stali parą kochanków. Tyś koń skrzydlaty, ja anioł w bieli, lecimy razem...

Konwalia·9 lip 2010

Zanurzyłam dłoń w strumyku, uchwyciłam kropli kilka, większość spadła już na ziemię, nim minęła mała chwilka. Ale dwie słoneczne krople, jeszcze chwilę pozostały, meandrując przy...

Konwalia·8 lip 2010

Piszę wiersz i nie przestaję, skończyć serce mi nie daje. Czy to pióro mną steruje? Czy też dłoń nim operuje? Zna odpowiedź na to głowa, gdy ubiera myśli w słowa, słowa kreśli zaś...

Konwalia·7 lip 2010

Strona goni stronicę oczy gonią słowa pędzi zdanie za zdaniem już książki połowa przełożona zakładką niecierpliwie drżała w gronie voluminów tak, jakby czekała aż ją znowu pochwycę...

Konwalia·7 lip 2010

W gąszczu alei i ulic jak puzzle w układance stoją budynki kamienic, bez tynku, jak przebierańce. Nierozwojowe i ciasne, okryte biedy szarością, w bramie domofon i krata straszy...

Konwalia·6 lip 2010

Marzycielka w chmurach buja, wznosi się nad poziom tłumu, często swego serca słucha, czasem słyszy głos rozumu. Realistka zaś odwrotnie - swoje serce trzyma krótko, wszystko bada...

Konwalia·6 lip 2010

Leciutko w podskokach, piruetem cichutkim, spłynęła jak powiew, w woalu bielutkim On złapał ją w locie, okręcił wokoło, postawił na łące, dłoń muska czoło Westchnęła Rusałka, i...

Konwalia·6 lip 2010

W codziennym rytmie monotonii bycia, w sztywnych ramach rutyny istnienia, powoli z iskry rodzą się płomienie, pną coraz wyżej, parzą coraz głębiej. Świeży jak wiosna w zapomnianym...

Konwalia·6 lip 2010

Wyjmij mi z twarzy troskę co tnie czoło bruzdą zamyślenia przypnij szczęścia łatkę ze zwykłego skaju magia uczuć zastygła w zimny kamień posągu unieś ust podkowę niech poszybuje ku...

Konwalia·6 lip 2010