Wilki w blasku księżyca Siedzimy przy ognisku, Pełnia księżyca na nieboskłonie. Dwa samotne wilki. Dwaj starzy przyjaciele. Jeden za drugiego w czeluści otchłani, Wejdzie i da się...

Poetica.pl
Aby być sobą, aby tworzyć
Patryk
My już w drodze, Wiatr uspokaja głos sumienia. Ptaki kołyszą zmysły. Blask promieni oślepia oczy. Gospoda po drodze, Może coś się znajdzie. Czuje bicie Serca. Dostajemy robotę. W...
Księżyc i krew Noc nastała, Cisza i głos nocy. Wiemy gdzie ma leże, Uderzymy razem. Podpaliłem lont i rzuciłem, Rozbłysk fontanny ognia. Wyskoczył z jamy, Klinga błysnęła w świetle...
Droga Wiatr ochładza emocje, Mijamy wioskę, Pola i łąki, Natura jest piękna. Wieczorem gorzałka się leje, Ogień tańczy, Wchodzimy w świat marzeń, I walczymy z swym sumieniem. Dalej...
Brama targnęła, Straż pochyliła głowy. Waleczny Peoniusz, Wskazał na mnie. Jakubinie Mężny- Jego ręka skazała mojego przyjaciela. Jaśnie Oświecona Królowa czeka. Poczułem głos...
Świt na nie zastał, Ruszyliśmy cwałem. Pierwszy cel to, Mroczne Moczary. Coś tam grasuje i ludzi zabija, Gdy sprawę zakończymy, To ludzi zebrać trzeba, Zbierzemy bo wojna się...
Patrzyłem w Jej, Piękne oczy, Ona w moje, Jesteś piękna. Zanim wyjedziesz, To się skończyło,ale. Coś pozostało-powiedziała. Pustka,czy dalej czujesz? Wróć prędko. Postaram się. A...
Z rana ruszyliśmy, Po drodze spotkaliśmy ludzi, Uciekających w głąb królestwa. -Wojna Jakubinie nastała. -Tego nie wiesz jeszcze. -Ludzie uciekają. -Jak zbierzemy armie, To może do...
Wędrujemy krętą ścieżką, Słyszę niemy krzyk strachu. Ciemność spowija każdy kąt, Gałęzie łamią opór wiatru. Polana pełna cieni, Konie rechoczą, Pieszo wędrujemy naprzód. Jakubin za...
Runął jak kometa, Pazury jak igły, Ja jak akrobata, Unikam jego ostrza. Jakubin przecina jego łapy. Skoczyłem w jego stronę, Uderzył mnie ogonem, Schyliłem się. Zaatakował swoim...
Jakubinie - dobry sztych, -Mocno oberwałeś? -Nic mi nie jest, -Weź jego głowę. Ruszyliśmy dalej, Na horyzoncie ogień, Moczary za nami, Wiatr niesie smród. Widzę jakiegoś człeka....
Koń dał z siebie wszystko. Dogoniłem Jakubina. Czemu? To niewinne istoty. Wywlokę dusze z tych demonów, Ale nie sam. Oczy spostrzegły ludzi. To nasza armia. Ludzie Miłosierdzia....