Myśli moje, zniekształcone przez Najady, szepczące do ucha. (Myśli - jakby w niewielkiej arce zasklepione). Moje myśli nie obejmują tego co mówisz, jestem internowany w stronę...

Mateusz Stępniewski·10 wrz 2018

Moje oczy przenika błękit przejrzystej tafli wody. Moje usta pełne, różowe, ponętne, naznaczone szminek odcieniami. Moja figura idealna zawsze. Nawet gdybym się przejadła. Moje...

Ada·15 wrz 2018

Dziś, w trakcie wielkiej ciszy, usłyszałam Cię Twój głos, zapach Twój, to byłeś Ty, wiem. Cierpienie nie pozwala zapomnieć mi Tych wszystkich chwil, pięknych dni. Pamiętaj, proszę,...

Monika·16 paź 2018

7,62 x 39 Od Salwadoru przez Pakistan po czarnego lądu wybrzeże , W parę sekund gryziesz piach nie zapłaczę na twym pogrzebie , U wrogów wzbudza strach - " każdy pies ma swój dzień...

O na Zy·3 lis 2018

Ekscentryczne są gonitwy myśli i wstyd który mnie spaja w chwili zwątpienia, tracę namiastkę zbydlęcenia płynę wprost do Boga i gasnę jak wypalony knot od świeczki widzę drugą...

Tworzymir Mroczko·5 lis 2018

Wystrzeliłem do życia jak ptak i spadłem przeistaczam się w wiecznym powrocie jak glizda sunę po ziemi i czuję miękkość nie dotykiem, lecz słuchem i wącham, ożywcze życie mrówek...

Tworzymir Mroczko·5 lis 2018

Każdy ma inny głos, Jeden słodki jak miód,inny ma gorzki wydżwięk, Mój głos jest jąkający,Nie umie brzmieć jednostajnie, Trzęsie się,denerwuje, Zdradza mnie, Nie pomaga mi za...

Karolina Olender·30 gru 2018

Wielką ironią życia jest, I to jak ludzie odbierają je, Mogę coś powiedzieć na ten temat, Blizan na sercu wciąż się goi, Stwierdziłam przykrą prawdę,do bratniej duszy,że bajecznie...

Karolina Olender·30 gru 2018

Ona nie patrzy, nie wybiera, lecz swe krwawe żniwo zbiera. Gdy przybywa strach sieje, a gdy odchodzi żal pozostaje. Bierze co chce odebrać i nic prócz tęsknoty nie zostaje. Gdy...

Grobowa Cisza·30 gru 2018

Już po północy. Mam dość-burzy się dusza, Nagle wychodzę jak stoję, Tak, aby być jak najdalej, Tego co czuję i myślę. Nocna latarnia pali się, Jak iskra pośród tej nocy, Co jest...

Rafał Szewczyk·3 sty 2019

Jak rysa na szkle, co uwiera przy dotyku, Ta myśl co już dawno powinna zakończyć się, Jej żywot to tylko bolesna gra zwyczaju, Rytuału co pozwala przetrwać w pamięci. W tylu...

Rafał Szewczyk·3 sty 2019

Nad drzewami nisko ściela się słońca promień, Pomiędzy liśćmi lata późnego pierwszego, Co barwy jesieni zaczyna już rysować, Wśród gry barw dwór ten i ogród pośród cieni drzew. To...

Rafał Szewczyk·4 sty 2019