-Halo? Słucham!- milczenie Nasłuchuję dalej, szum tylko słuszę, nic innego, tylko ciszę, Inną tajemniczą, grobową Coś słyszę! Cień łkania, echo. Znowu milczenie. Płacze, -...

tacopisze·1 gru 2013

Umierasz codziennie w swym własnym zeszycie i bawisz się słowem, i bawisz się życiem Zmieniasz gałki oczne, stajesz się innym obserwatorem swiata Skoczne łaskoczą cię uczucia...

tacopisze·1 gru 2013

Zostawiłyście mnie, moje wiersze Poszłyście i widziałam, jak ginie w was różowe mięso codziennej rutyny Zostwiłyście mnie rymy żywe Krzyczałam, że nie wrato odbierać sobie życia,...

tacopisze·1 gru 2013

No cóż, znowu dzień zawiesił na nitce księżyc. Blaskiem przypomina pewniem wieczór. Kiedy ktoś zapaliłł we mnie nadzieję. Żażyła się, aż bliska byłm wystrzału, Mrugnęłam wtem i......

tacopisze·1 gru 2013

Przenikają się czarno białe łzy. Upiór, bestia pełna gracji, tłumi obojętność. Księżyc traci blask, wygasa magia ciszy. Widzę Cię Artysto nocy, samotny kolekcjonerze dusz. Moje...

Daniel·5 gru 2013

Znów, Sam w deszczu nostalgii. Ironio... Z tęsknoty płacze już nawet niebo.. Liczę każdą jego łzę, bo bez Ciebie czas mój staje ..i każe mi cierpieć. I choć kwaśne krople miłości...

Daniel·8 gru 2013

A wiec dotykam zmeczona krwawe wargi Twych ust Mysli biegna skrzywdzone, ciagle nie ma Cie tu Hamska ta wyobraznia, karze łudzic sie znow Sprawy tak predko biegna, nie ma, nie ma...

sara·20 gru 2013

Rozproszyły się na wietrze widziałem wszystko bo stałem na szczycie poleciały w każdą strone świata na wschód te większe w przeciwnym mniejsze Zimny wiatr obijał moją twarz nie...

Roggit·23 gru 2013

Synchromistycyzm. Gra skojarzeń, teorie spiskowe i pogrobowcy Junga Nowy wspaniały wyraz “Synchromistycyzm” (neologizm będący połączeniem słów “synchroniczność” i “mistycyzm”) to...

Natalia Julia Nowak·27 gru 2013

...która to słabość wciąż budzi niepokój drąży emocje... gdy wygasa kolejna makieta ocalonych mitów ...w którym to więc przekonaniu logiczna matryca zaufania pęka zdziwieniem -...

Małgorzata Szweda·9 sty 2014

Stał tu kiedyś chłopiec mały, ślepiami obejmując ziemię, a nie miał on tu nigdy mamy, i ojca schował gdzieś pod siebie Ludzie siatką go zakryli, przyczepili zdrajcy znamię, chłopak...

Konrad Drezno·14 sty 2014

Słowo, jak konar, bo przygnieść duszę potrafi, Jak strzała przebija wiarę i prawdę ugniata stopami, Marzenia rozpyla i zbiera, by potem zmiażdżyć je w chwilę, Atak przeprowadza ze...

Konrad Drezno·14 sty 2014