Poetica.pl

W oddali Na ziarnie rozpaczy Widzę swój los Urzeka mnie próżni głos Ścieżki kręte Ongiś zakradła się noc Trwa do dziś Rozdzieram sen, by tkwić w starożytnej przestrzeni Widzę,...

AstridLarsson·12 sie 2017

Potęga barw zachwyca Idzie wolnym krokiem za Tobą Wraz z jadowitą swobodą To tam, gdzieś za dolinami me oczy przymykam. Rozrywam kłębiaste chmury By ujrzeć znów ten świat ponury...

AstridLarsson·26 sie 2017

Przede mną okno Widać liście, drzewa i niebo Piękny ocean niespokojnych chmur Ciągnie za sobą wspomnień sznur leżę łkając spokojem owinięta Wyciągam dłoń poza odręb czasu a...

AstridLarsson·6 wrz 2017

Otwieram usta Niczym nieskończony absolut wypływa potok słów Przez nie się przedzieram prostą drogą, wzdłuż Podbita bogactwem pustka Ręce na różne strony się wyginają Wiążące...

AstridLarsson·19 wrz 2017

Gdy dzienne chmury odejdą w zapomnienie, zepchną dzień na krańce snu, obłoki nocy tulą mnie najszczerzej, słowa pną się po niebie po jednej z najpotężniejszych gór. Jak to jest...

AstridLarsson·12 paź 2017

Wykrzyczeć przekleństwa, wykląć krzyk z miejsca wyrzucając strach. Strzał w piach. Rozwinąć skrzydeł nie dano mi, widać je przez ubranie, podcinają je słowami. Spokojnie myślę w...

AstridLarsson·8 lip 2018

Z mroku wyłania się transcendentny znak zapytania Swoim symbolem kreśli pradawne runy, wydrapując oczy współczesnym karykaturą Co dalej? Na miłość Boga utrzymanego w więziennych...

AstridLarsson·23 lut 2023