korzenie zapuszczam wgłąb zbitej ziemi dokładnie podlewam by je rozprzestrzenić by sięgnąć najdalej daleko za morze by dotknąć drugiego najgłębiej jak mogę by w górę się wzbić...

Wiersze i opowiadania — portal literacki
Czytaj i publikuj wiersze, opowiadania, artykuły i felietony
przebłyski.art Paulina
Poziom 2: Adeptprzebłyski.art Paulina jest na miejscu 4 w rankingu Tydzień (Otrzymane komentarze)
Zobacz rankingna wietrze się kołyszą myśli splecione z ciszą w warkocz ze wspomnień utkany z pytań nigdy niezadanych z odpowiedzi w gardle stojących i ze słów niepoprawnie wzruszających i...
na brzegu rzeki woda płynie i zmywa najskrytsze lęki i szepcze… i podpowiada jak pozbyć się ciężaru świata jak płynąć z nurtem się nie opierać jak puścić łzy a nie je zbierać a ty...
ciągle powraca subtelnym tonem w chwilach najmniej spodziewanych zawsze z uczucia brzmieniem by odbić się od serca ściany
nieznanego w czynach w myślach bezkształtnego lękam się drżę z przerażenia bo mieć śmiem odwagę w marzeniach bo z jaskiń nie widzę wierzchołka góry i nic tylko liczę przeklęte mury...
w objęciach się rozpływam w kojących ramionach ludzką zgubę zmywam i tak otulona przecieram nowe szlaki w pełnym zaufaniu że z pustki objawią się znaki że w wyczerpaniu usłyszę...
czuję jak płonie w mym sercu w trzewiach i słowie czuję jak płonie pod moimi stopami i muska mnie długimi językami prowadzi w nieznane namiętności fala woła bym się jej poddała bym...
i one wszystkie w jednym ogrodzie w słońca promieniach i rosy kroplach patrzą na siebie i jakby w sobie nie widzą tego co mogą spotkać nie dostrzegają piękna które w sobie mają i...
chcę zobaczyć siebie prawdziwą dziką do szpiku kości zrzucić warstwy które ubrałam po drodze i obnażyć się przed światem widzą łzy wzruszenia lub krople chłodnego deszczu jednak...
a jakby tak zanurzyć się w tej nicości w próżni zatrzymaniu braku czułości a jakby tak przyjąć ten stan zawieszenia i nie próbować z niego uciec jakby to było pozwolić sobie na...