Idę na nasze dzielnicowe boisko, Jest daleko, ale bardzo blisko, Widzę już cztery kosze, Piłkę swoją już wznoszę. Nagle zeszli się ludzie, Mówią o mnie jak o cudzie, Robię dwutakt,...

Paweł Mazurkiewicz·16 mar 2010

Za EKO zachodzisz, Właśnie STŻ widzisz, Pierwsze, piękne drzewo napotykasz, Piękno Głogowskiej palcem wytykasz. Tu zaczyna się „Cud Dzielnica”, Tu liczy się każda ulica,...

Paweł Mazurkiewicz·16 mar 2010

Wjechałem na drogi odrzańskiego boru, Gdzie echem odbijał się głos mego motoru, Sunąłem po wybojach, w lewo spojrzałem, Wtem osiem, pięknych sarenek ujrzałem. Południe dochodzi,...

Paweł Mazurkiewicz·16 mar 2010

Potłuczesz wszystkie lustra by nie dawały odbicia- Twojego i tego świata. Zamkniesz drzwi na wszystkie osiem zamków. Zalepisz okna czarną bibułą- po co zło ma Ci się wkradać....

Anka·14 mar 2010

Kim jesteś, człowieku bez próby kochania? kim jesteś, człowieku bez przyjaźni doznania? Jesteś człowieku jak śmierć w osobie błazna.

karolina16·14 mar 2010

No i co ? że w życiu dobrze bywa ? a Ty wierzysz w To choć tak rzadko taki stan u Ciebie Bywa. Ten rym to kaleki żart..Bo nawet ekspres do Kawy jest o wody sześcian wart. Potknij...

karolina16·14 mar 2010

Marzenia są nieuchwytną częścią mojego życia. ZAZWYCZAJ. Są bowiem moim prywatnym, wyimaginowanym, papierowym światem. Za każdym razem, gdy w nim pomieszkuję, odczuwam ciepło i...

Julia·13 mar 2010

popatrz.. pęk konwalii delikatnych jak twoje ręce pragnę... dużo dużo więcej

małgosia·11 mar 2010

Młode słońce jak ogień Pajęczynę snu skrapla W rosę poranka przejrzystą Przez zielone przeźrocza niewidomy dotykam lekkich zapachów tysiąca tęcz, konturów wszechrzeczy chmury...

Krzysztof Cichocki·10 mar 2010

atłasy litanii niewysłuchanych rozkładam u Twoich stóp abyś bezpiecznie błądziła w gąszczu ramion moich Dywany czerwone od krwi wrzenia na Twojej drodze rozwijam by ścieżki wiadome...

Krzysztof Cichocki·10 mar 2010

Gwałtowne płomienie wczesnowiosennych pożarów, koleją rzeczy wzniecanych, trawią przepięknie słomianą jesień wieku zieleni wiosen poprzednich... Spowite siwym obłokiem kadzidlanych...

Krzysztof Cichocki·10 mar 2010

Obudziła się dziewoja w trumnie. Dłonią jak listek odemknęła wieko, Modrymi oczami obrzuciła niebo Bezkształtne, bezmyślne, jedną chromą osaczone Odbija bezkres wód, co jej trumnę...

Mossbringer·9 mar 2010