Znów wylał na papier swoje żale jakieś niepowodzenia i złości kto chce to czytać i niby po co gdy sam tego też doświadcza ona płaczliwa bo na nią nie spojrzał jakaś rozżalona bo...

Wiersze i opowiadania — portal literacki
Czytaj i publikuj wiersze, opowiadania, artykuły i felietony
Eliza Beth
Poziom 5: BardPiszę przede wszystkim prozę, ale i z poezją jest mi po drodze. Ponadto innymi moimi pasjami są: beading, sutasz, biżuteria z tkanin, florystyka, decoupage, pouring i artystyczne tynki. Uwielbiam muzykę i wszystko co związane jest z rozwojem duchowym.
Eliza Beth jest na miejscu 2 w rankingu Tydzień (Czytelnicy)
Zobacz rankingCzekałeś na mnie w szaro błękicie nieba, gdzieś za drugim końcem naszego świata. Szkoda, że zabłądziłam i cię nie znalazłam, mogło być tak pięknie, jak w jakiejś bajce. Teraz słów...
Na próżno wszystko, czym się karmiłam. Nadzieja odchodzi ze spuszczoną głową, a wszelkie wysiłki i starania zeszły na niczym, więc spakowały swoje walizki i też odeszły. W pustce...
Do pustych przestrzeni serca Cię zabiorę gdzie jeszcze nikt nigdy tam nie trafił tam gdzie cisza muzykę gra najpiękniej gdzie spotyka się ze mną moja dusza bez słów które wszystko...
Powoli odchodzisz chociaż jeszcze niedawno pełen planów i życia uchodzi z ciebie to co pozostało reszta to miesiące cierpienia i te myśli co gasną bez nadziei w ciszy już ich nie...
Z utrąconym skrzydłem stoi biały anioł ranny podczas kiedyś jesiennej wichury na nim spoczęło kilka brzozowych liści strzeże niezmiennie czyjejś małej mogiły pod krzyżem wciśnięta...
Byłaś w moim życiu, jednak twój czas minął, tak niemal nagle, nie zdążyłam się pożegnać i nasz czas bezpowrotnie na zawsze zniknął. Tobie już z Miłościwym Bogiem się pojednać. Ja...
Powołał cię już sam Bóg, abyś grał w Niebie. Potrzebna była tam twoja niezwykła muzyka. Chciały cię słuchać zastępy Aniołów i śpiewać przy twoim klawiszowym akompaniamencie. Mimo...
Zostawiłeś ślad w mojej pamięci gdy niewidzialni w tłumie ludzi żeśmy się pewnego dnia mijali nieświadomi niczego i zamyśleni w ciszy potem przyszło przekonanie to był chyba on a...
Pochylona nad mogiłami przodków spocznę kiedyś obok nich nieśmiało i co powiem im teraz i już potem gdy się tutaj jeszcze do woli nie nażyłam teraz w blasku płomieni znicza...
Jak ten jesienny liść spadający z drzewa tak i ja spadam powoli w nicość beznadziei czasem zawieszam się na pajęczej sieci wtedy odwiedza mnie pająk i je przerywa spadam więc znowu...
Odda się w objęcia Morfeusza mając nadzieję pięknie zasnąć odpocząć i być miło pogrążoną w głębokim pełen marzeń śnie jeszcze jednak o nim poczyta z kim będzie miała do czynienia...