Kultury myślowe... Szlachetni posłowie, objawią się w mowie im więcej trenujesz, tym mniej się strofujesz każde układy przechodzisz bez zwady zmienności losu przechodzisz bez...

Wiersze i opowiadania — portal literacki
Czytaj i publikuj wiersze, opowiadania, artykuły i felietony
Wszystkie Wiersze
Wszystkie publikacje z kategorii Wiersze.
Poetica.pl to portal z wierszami polskich autorów — od klasycznej poezji lirycznej po współczesne formy. Czytaj wiersze miłosne, refleksyjne, humorystyczne i patriotyczne. Publikuj własną poezję i dziel się nią ze społecznością.
W przeddzień spóźnionych pretensji i argumentów na płaszczyźnie białego płótna w seansie północnej rozterki, bez nadbudowy egzaltacji rozgrywała się proza życia Umierała w blaskach...
Afirmuję życie, cóż – gdy trwa! chodź czasami los decyduje inaczej! Nie bądź ambiwalentny człeku pospolity nie tnij nici wzgardzony przez życie, gdzie tuż pod stopami gnicie twoje...
Z chęci Afrodyty wyciosana z kości słonia – piękny posąg Galatei na żądanie Pigmaliona, samowładny król Cypryjski – zawiedziony z cór Projtydy wydumany stworzył, posąg i zapłonął...
Droga na nadmorską plażę leniwie się ciągnie między wysokimi do nieba sosnami lasem ich szumiące w górze korony drzew łączą się z charakterystycznym rozkołysanym szumem morza...
Szybkim krokiem przeszłaś na drugą stronę ulicy by w cieniu starej opustoszałej skryć się kamienicy i nie zobaczył cię przebiegły detektyw księżyc zbyt wiele miałaś tego co za...
Wreszcie po deszczu idę na spacer poleciałam z poznaną powabną ważką z rodu Żagnicowatych nad morze ale tam zimna kąpiel byłaby ryzykiem wiatr nas unosił bez naszego udziału...
DZWON POD LODEM Daniił Łaźko Tuapse, 7 września 2026 Wróciłem nad ten Niemen późnym listopadem, brzeg w szronie, wiatr nad wodą — idę ojca śladem. Przewozu dawno nie ma, tylko pal...
Jakże zmierzyć ogrom twej pracy, skoro z cokołu spoglądasz jak Tacyt, Seneka, Mickiewicz i Miłosz! Gdy wiary w słowo nigdy nie było na kanwie litery śmierć z miłością brata,...
W mauzoleum, przy fontannie, z obrazem jak z życia stała panna — dziwnie inna, ironiczna, w śmiesznych butach, z miną mima. Obok pan, całkiem fajny, bo garnitur miał na sobie, buty...