Poetica.pl

Żyć jak upadły anioł, w ciągłym poczuciu straty. Być straconym z wyboru. Dosięgnąć nieba anielską dłonią a potem po ludzku upadać. Zrzucić skrzydła w przepaść, skazać się na...

Monika R·23 kwi 2010

Patrzysz na mnie takim wzrokiem przenikającym, nie przenikliwym. Czuję jak mnie rozbierasz spojrzeniem, pragnieniem, pożądaniem... Obdzierasz mnie - nie z ubrań, lecz z mojego ja....

Monika R·23 kwi 2010

Stoimy tak wpatrzeni w siebie w półmroku nad płynącej rzeki brzegiem. Tak blisko siebie, a tak daleko. Stoimy, a bliskość płynie gdzieś wraz z rzeką. Przytulasz mnie i swoim...

Monika R·23 kwi 2010

Budzisz ze snu moją wiosnę. Czuję zapach bzu i kwitnącej radości. Powiew motylej lekkości. Otwierasz okno na kolorowy świat i wpuszczasz słońce. Otulasz ciepłem słów i uśmiechasz...

Monika R·23 kwi 2010

Nie przeprowadzisz mnie na drugi brzeg Po tęczy Bo czarno-białe nie pasuje do jej blasku. A gdybyś chciał W dłoni swej mnie schować Rozpłynę się jak woda Wyschnie twoja ręka I...

Monika R·23 kwi 2010

Oczy Twoje płoną namiętnym spojrzeniem, a ja czuję blisko gdzieś rąk Twoich drżenie. W zapachu Twym wcale mi tonąć nie trzeba, by będąc na ziemi, dosięgnąć móc nieba. Ty nęcisz...

Monika R·24 kwi 2010

Szalona to gra, w której będąc daleko, dla duszy mej skromnej Ty jesteś pociechą. Niewielu jest takich, co chce mnie zrozumieć, i może też nie chcesz, a jednak to umiesz. Mych słów...

Monika R·25 kwi 2010

W blasku księżyca dziś tonę, chłodny wiatr twarz mi owiewa, Łzy z drżących ociera powiek i włosy targa jak drzewa. Potem na chwilę zamiera, czuję, jak serce mi bije. Czemu i wiatr...

Monika R·25 kwi 2010

Chciałabym dostrzec swoje odbicie w lazurowej tafli jego oczu. Wskoczyć w ten błękit niczym w ocean i płynąć przez wieczność całą. Założyć buty siedmiomilowe i wyruszyć na wyprawę...

Monika R·27 kwi 2010

Zostaw mnie na bezludnej wyspie i odpłyń swoją łódką kłamstw. Już dosyć wygłodniałych spojrzeń tłumaczonych tęsknotą. Spragnionych dłoni - czułością. Radosne chwile podszyte żądzą....

Monika R·28 kwi 2010

Pani w bieli i pan w czerni kolczastego drutu cierni nieświadomi niepozornie. Ceglanego muru czerwień gra na skrzypcach marsz niespełnień. Szarość czeka gdzieś pokornie. Dysonansu...

Monika R·2 maj 2010

Poranna kawa zbożowa ostygła bezradnością. Krokami cichymi skrzypnęła podłoga. Jeszcze Twój zapach tli się delikatnie w pościeli, co go do walizki nie spakowałeś.

Monika R·3 maj 2010